اثر ورزش در آب بر کيفيت زندگي، توده بدني و شاخص هاي قلبي ن ميانسال
ميانسالي از مراحل حساس زندگي است که در صورت عدم فعاليت بدني مناسب مي تواند به کاهش چشمگير کيفيت زندگي منجر شود. تحقيق حاضر با هدف بررسي اثر هشت هفته ورزش در آب بر کيفيت زندگي، شاخص هاي قلبي و توده بدني ن ميانسال انجام شد.
روش ها: بعد از اندازه گيري شاخص هاي آنتروپومتريک تعداد 20 زن 55-45 سال به طور تصادفي و در دو گروه ورزش در آب (10 نفر) و کنترل (10 نفر) وارد شدند. در مرحله پايه هر دو گروه پرسشنامه کيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني را جهت بررسي کيفيت زندگي تکميل کردند. همچنين شاخص هاي قلبي و توده بدني ن اندازه گيري شد. ورزش های گروه ورزش در آب هشت هفته، 2 بار در هفته و هر بار يک ساعت انجام شد. بعد از پايان هفته هشتم شاخص هاي پژوهش در هر دو گروه اندازه گيري شد.
نتايج: هشت هفته ورزش در آب باعث افزايش معني دار کيفيت زندگي در ن ميانسال گرديد. به طوري که علاوه بر امتياز کلي کيفيت زندگي، زير مولفه هاي آن شامل:
سلامت رواني، روابط اجتماعي و سلامت محيط نيز بهبود يافت. علاوه بر اين فشار خون و شاخص توده بدني نيز کاهش معني داري داشت. به طور کلی هشت هفته ورزش در آب احتمالا باعث افزايش معني دار کيفيت زندگي، بهبود شاخص توده بدني و همچنين شاخص هاي قلبي و عروقي در ن ميانسال مي شود. برای دیدن نتایج این تحقیق می توانید اینجا کلیک کنید.
تاثير يک دوره تمريني ورزش در آب بر تعادل ايستا و پوياي ن سالمند
ضعف تعادل از جمله عوامل خطرزاي افتادن، آسيب ديدگي و يا حتي مرگ سالمندان به شمار مي رود. تحقيق زیر با هدف ارزيابي تاثير ورزش در آب در هیدروجیم بر تعادل ايستا و پويا ن سالمند انجام شد.
روش بررسي: 30 زن سالمند 70-55 ساله، به طور داوطلبانه در دو گروه کنترل و تمرين در اين تحقيق شرکت کردند.
گروه تمرين در برنامه تمريني ورزش در آب به مدت شش هفته، سه جلسه يک ساعته در هفته شرکت نمود. در هر دو گروه تعادل ايستا و پويا قبل و بعد از دوره در نظر گرفته شده، اندازه گيري شد. شاخص هاي نوسانات قامتي شامل ميانگين تغييرات مرکز فشار (COP) و سرعت تغييرات مرکز فشار (COP VEL) در جهت جانبي داخلي (ML) و قدامي خلفي (AP)، در حالت ايستاده روي يک پا، به عنوان شاخص تعادل ايستا و تست هاي پيشروي رو به جلو (FRT)، تست پيشروي جانبي در سمت راست (FRRT) و تست پيشروي جانبي در سمت چپ (FRLT) به عنوان شاخص تعادل پويا در نظر گرفته شد.
يافته ها: نتايج نشان داد که يک دوره تمريني، باعث بهبود در نتايج تست هاي پيشروي روبه جلو، و پيشروي در سمت چپ گرديد. ضمن اينکه نوسانات قامتي شامل جابجايي هاي مرکز فشار و سرعت تغييرات مرکز فشار تنها در جهت جانبي داخلي در گروه تمرين پس از شش هفته ورزش در آب بهبود يافت، اما تغييرات معني داري در ميانگين و سرعت تغييرات مرکز فشار در جهت قدامي خلفي مشاهده نشد. همچنين اختلاف معناداري در ميانگين و سرعت تغييرات مرکز فشار و تست پيشروي عملکردي روبه جلو و سمت چپ بين دو گروه بعد از تمرين مشاهده گرديد .
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي تحقيق چنين مي توان گفت اعمال برنامه تمرين در آب براي سالمندان (در محيط نامتعادل و بي ثبات) سيستم هاي فيزيولوژيک درگير در تعادل را به چالش مي کشد که نتيجه آن بهبود در وضعيت تعادل ايستا به ويژه در جهت جانبي داخلي و پويا با افزايش فاصله دستيابي روبه جلو و سمت چپ، و در نتيجه، کاهش خطر افتادن مي باشد. برای دیدن نتایج این تحقیق می توانید اینجا کلیک کنید.
تجهیزات آبدرمانی ورزش ,شاخص ,گروه ,تعادل ,ن ,کيفيت ,مرکز فشار ,تغييرات مرکز ,تعادل ايستا ,کيفيت زندگي، ,سرعت تغييرات منبع
درباره این سایت